දුටුගැමුණු රජු කල පිරිණිවන් පෑ මලියදේව හිමියන් ලංකාවේ අන්තිම රහත් තෙරනම නොවේ. සැබැවින්ම, අද වුව රහතුන් බිහි විය හැකිය. ඒ සදහා අවශ්‍ය වන්නේ තථාගතයන් වහන්සේ විසින් දේශනා කොට වදාළ ඒ ශ්‍රී සද්ධර්මය සීල සමාධි ප්‍රඥා වශයෙන් දියුණු කොට සාක්ෂාත් කිරීමයි.

ඔබත් බුදුරදුන් පෙන්වා වදාළ උත්තම දහම් මාර්ගයේ ගමන් කරන්න


Powered by දහම් විල


ලිපි සඳහා පහත මාසය අනුව ලිපි පටුන බලන්න

කුසලය සහ ධර්මිෂ්ඨ සමාජය

2557 වෙනි 

ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේගේ

 තෙමඟුල සිහි කෙරෙමි.

සම්බුදු දෙව් මිනිසුන්ගේ සැපය උදෙසා අර්ථවත් ධර්මානුකූල ජීවිත රටාව පිළිබඳ විස්තර, සියළු කෙලෙසුන් ගෙන් නිවී සැනසුන මුණිවරයන් වහන්සේලා විසින් දෙව් මිනිසුන්ගේ ම හිත සුව පිණිස දේශනා කරන ලදි.එසේ මුල.මැද,අග සම්පූර්ණ වූත් අකාලික වූත් ධර්මරත්නයකින් , සීල,සමාධි , ප්‍රඥාවෙන් ඵල නෙලා ගත් නුවණැතියන්, ලෙඩ වීමත්,වයසට යෑමත්, මරණයත් ජගත් සේම තවත් බොහෝ  අවබෝධ නොකරගත් විශාල පිරිසක් ද මේ ඝෝර සසරෙහි සැමදාමත් සැරිසරමින් සිටීම බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් අප හට මැනවින් පෙන්වා දී තිබේ.
වර්ථමානය තුල බොහෝ කාලයක සිට අප රට පාලනය කරන ඇත්තන්ගේ,නිළධාරීන්ගේ අදූරදර්ශී තීරණ නිසා සිදුවන අපරාධ, සොරකම්,පවුල් ජීවිත තුල දකින්නට ලැබෙන අසමගිය,අප කන බොන වස විස හා එම වස විස විකුණන ආයතන හිමියන්ගේ විෂම ලෝභය  යන අකුසල් වලින් සිදු විය හැකි සමාජ පරිහාණිය ගැන ශ්‍රී සද්ධර්මයෙහි සඳහන්ව ඇත.සත්වයින්ගේ සංසාර ගමන දීර්ඝ වන තරමට සමෘද්ධිමත් යුග මෙන්ම අග-හිඟකම් වලින් පිරි දුර්භීක්ෂ ත්‍රාසය උපදවන කාල වකවානු ද හමුවන එක ලෝකයේ කිසිවෙකුට නතර කළ නොහැකිය.ඒත් මැරෙමින්, ඉපදෙමින් යුක්තිය,සාධරණය,සැපය සොයමින් අවිද්‍යා මාර්ගය මුල් කරගෙන යන මේ සත්වයින්ගේ නුවණ මතු කර දෙන්නට හැකි යුගයක් ද එන්නේය.
දෙව් මිනිස් සත්වයන්ගේ කුසල කර්මයන් බලවත් වන කාලයක ඒ අප මහා බෝසතාණන් වහන්සේ තම අන්තිම ශරීරය දරණ යුගය පහල වන්නේය.බුදුරජාණන් වහන්සේලා පහල වන්නේ බොහෝ කලකට පසුවය.එවන් යුග වල දෙව් මිනිස් ප්‍රජාවට මෙන්ම සමහර තවත් සත්වයින් හට සැප ගෙන දෙන පුණ්‍ය වකවානුවක් ලෙස හැදින්විය හැක.තවමත් අපට ඒ අපගේ භාග්‍යවත්, අරහත් ගෞතම නම් වූ සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේගේ පිරිසිදු ශ්‍රී සද්ධර්මය ඇසෙන යුගයක් ව පැවතීම මහත් වූ වාසනාවකි.සම්මාදිට්ඨියෙන් යුතු දෙව්-බඹුන් තවමත් අප අතර සිටිනවා.ප්‍රමාදය මාරයාගේ උගුලක්ය.ප්‍රමාද වූ සත්වයින්ට හිමි වන්නේ ඝෝර සංසාරයයි.සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේලා වදාළ ධර්මයමයි ශ්‍රේෂ්ඨ වන්නේ .මෙය මුණිවරුන්ගේ දහමේ ලක්ෂණයකි.
භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ ලෙස මේ ලෝකය පවතින්නේ හේතුඵල දහමකිනි.ලෝකය තුල අධ්‍යාත්මිකවත්, බාහිරවත් පවතින මේ ගැටළුව දැකිය හැකි වන්නේ ස්වකීය විශේෂ නුවණකින් සත්‍ය අවබෝධ කළ මේ තුන් ලොවටම අග්‍ර වූ තථාගත අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන්වහන්සේට පමණි.අප සරණ ගිය ගෞතම නම් වූ සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් කුසල් වැඩීම තුලින් ධර්මිෂ්ඨ සාමාජයක් බිහිවීමට උපකාර වන කාරණා ශ්‍රී සම්බුද්ධ දේශනා තුලින් බොහෝ අවස්ථාවල වදාළා තිබෙනවා.එයින් එක් අවස්ථාවක් වන්නේ මනුෂ්‍යයාගේ යම් කාල වකවානුවක අතීතයත්,වර්ථමානයත්,අනාගතයත් උන්වහන්සේගේ බුදු ඇසින් දැක දෙව් මිනිසුන්ගේ යහපත උදෙසා දේශනා කිරීමයි.
අද අප සමජය තුල ඇති වී තිබෙන, විසදා ගත නොහැකි බොහෝ කරදර වලට හේතු බුදුපියාණන් වහන්සේගේ මෙම උතුම් ධර්ම කරුණු වලින් වටහා ගැනීමට පින්වත් ඔබ සැමට හැකි වී, බොහෝ පින් රැස කර ගැනීමට හේතු වේවා!
එදවස භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩ සිටියේ මගධරට මාතුලා නම් ගමෙහිය.එක් දිනෙක අප බුදුරජාණන් වහන්සේ භික්ෂූ සංඝයා උදෙසා මෙසේ වදාළ සේක.පින්වත් මහණෙනි, වෙනත් සරණක් නොමැතිව තමාව ආරක්ෂා කරමින්,තමන්ව ම පිහිට කරගෙන,ශ්‍රී සද්ධර්මය තුල සිට, ශ්‍රී සද්ධර්මය ම පිහිට කරගෙන වාසය කරන්නේ කෙසේද?
“පින්වත් මහණෙනි, එය වනාහි අපගේ කයෙහි ස්වභාවය අනුව බලමින් කායානුපස්සනාවෙන් ද,විදීමේ ස්වභාවය අනුව බලමින්,වේදනනුපස්සනාවෙන් ද සිතේ ස්වභාවය අනුව බලමින් චිත්තානුපස්සනාවෙන්ද, ධම්මනුපස්සනාවෙන් ද , කෙලෙස් තවන වීරියකින් යුතු නුවණකින් ලෝකයේ කෙරෙහි ඇති ඇල්මත්, මානසික දුක් සහිත පීඩනයත් දුරලමින් වාසය කිරීමයි.” එයින් හැඟෙන්නේ කෙලවරක් නොමැති සංසාර ගමනක සිට එන මේ සත්වයින් එයින් මිදීමට නම් සීලයෙන් යුතුව ධර්මය තුල පිහිටීමෙන් රැකවරණය සලසා ගත යුතු බවයි. එය වනාහි ධර්මය තුල සිහිය පිහිටුවා ගැනීමේ සතරසතිපට්ඨානයයි.
මෙලෙස බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් ඈත අතීතයේදී ධර්මයම රැකවරණය කර ගනිමින්, ධර්මයෙහි රැකවරණය ලබමින් සිටි යුගයත්, පසු කාලයේදී සීලාදී ගුණ ධර්මයන් පිරිහීමෙන් සිදුවුන විනාශයත් පහැදිලි කළ සේක.
ධාර්මික වූ චක්‍රවර්තී රජතුමා පහළවීම
මෙයින් බොහෝ කලකට පෙර මනුෂ්‍ය ආයුෂ 80,000 ක් වන කාලයේ දළ්හනේමි යනුවෙන් සක්විති රජ කෙනෙක් පහළව සිටියහ.මේ මහපොළව පුරා ඇති සියළු මහද්වීප වල සතර මහා සාගර ආවරණයෙන් පහළ වන ධර්මරාජ්‍යයක් තුල කිසිවෙකුට පරාජය කළ නොහැකි ධාර්මික රාජ්‍යයක් ද සමග එතුමා හට පිනෙන් පහළවන මාණික්‍ය හතක්  ද වූහ.මෙසේ චක්‍ර රත්නයෙන් ද,අශ්ව රත්නයෙන් ද, හස්ති රත්නයෙන් ද, මාණික්‍ය රත්නයෙන් ද, ස්ත්‍රී රත්නයෙන් ද,ගෘහපති රත්නයෙන් ද, පුත්‍ර රත්නයෙන් ද යන සප්ත රත්න වලින් කිසිවෙකුට ආක්‍රමණය කළ නොහැකි, දඬුවම් කිරීමකින් තොරව මුළු මහත් පෘතුවි තලයටම අධිපති වී බොහෝ කාලයක් පාලනය කිරීමට දළ්හනේමි සක්විති රජතුමාට පිනැති බලයක් තිබිණි.
මෙසේ පහළ වන චක්‍ර රත්නයට සක්විති රජතුමා විසින් පැන් වඩන කල්හි එම දිව්‍යමය චක්‍ර රත්නය සිව් රඟ සේනා සමග ඉබේ කරකැවෙමින් ලෝකයේ සියළු පාලන රාජ්‍යයන් වෙත යන බවත්,එසේ ගමන් ගන්නා රාජ්‍ය වල රජවරු කිසිම ලේ වැගිරීමකින් හෝ යුද්ධයකින් තොරව තම පාලන ප්‍රදේශ දළ්හනේමි සක්විති රජතුමාට පවරන බවත් ,එතුමාගේ අණින් පාලනය වන ඒ සියළු රජ්‍යයන් වල ජනයා කිසිදු බිය සැකයකින් තොරව, පංචසීලයෙන් යුතුව බොහෝ කාලයක් සැප සහිතව ජීවත් වන බව භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාළ සේක.ඉක්බිතිව දළ්හනේමි සක්විති රජතෙම තම පාලනයෙන් අවුරුදු දහසකට පසු එක්තරා පුරුෂයෙක් කැඳවා මෙසේ කීහ.”පින්වත් පුරුෂය මේ චක්‍ර රත්නය මේ තිබෙන්නා වූ ස්ථානයෙන් මදක් හෝ වෙනස්ව ඇත්නම් මා හට දන්වන්න”. ඉන්පසු බොහෝ අවුරුදු දහස් ගණනක් දැහැමින් රාජ්‍ය පාලනය කළ පසු ඉහත කී මාණික්‍ය රත්නය තිබෙන්නා වූ ස්ථානයෙන් වෙනස්ව ඇති බව දුටු රාජ පුරුෂයින් ඒ බව රජතුමා හට දන්වනු ලැබූහ.දළ්හනේමි සක්විති රජතුමා එයින් පසු දහසක් වූ තම පුත්‍ර රත්නයට කතා කොට එහි සිටින වැඩිමහල් පුත්‍රයා අමතා මෙසේ කීවේය.පුත නුඹ මේ රාජ්‍යයේ පාලනය භාර ගත යුතුව ඇත.එලෙස රාජ්‍ය පාලනය මැනවින් පවරමින් දළ්හනේමි රජතෙම කෙස් රැවුල් බා ගිහි ගෙයින් නික්ම භාවනා කිරීම සඳහා ගියහ.එසේ සත් දවසකින් දිව්‍ය චක්‍ර රත්නය අතුරුදහන් වුණි.පියාණන්ගෙන් දායදය නොපෙනී ගිය හේතුවෙන් කලබලයට පත් පුත්‍ර රජතෙම තම පියාණන් වන සෘෂිවරයාණන් හමුවී මේ කරුණ සැල කර සිටියේය.කරුණු වටහා ගත් සෘෂිවරයාණන් වහන්සේ විසින් තම පුතුට මෙසේ කීහ.”පුත්‍රය මේ චක්‍ර රත්නය නොපෙනී යෑම ගැන ඔබ කලබල විය යුතු නැත.එය ඔබගේ වරදක් ද නොවේ.මෙය පියාගෙන් ලද දායදයක් ද නොවේ.මෙසේ නොපෙනී ගිය චක්‍ර රත්නයත් සක්විති රජකමත් නැවත ලබා ගැනීමට නම් ඔබ විසින් සක්විතිවත් පිරිය යුතුය.මෙසේ පුත්‍ර රජතෙම සක්විතිවත් විමසන්නේය.
සෘෂිවරයාණන් වහන්ස මෙම නිවැරදි සක්විතිවත් නම් කවරේද?
1 පුතා නුඹ ධර්මයෙහිම පිහිටා කටයුතු කළ යුතුව ඇත.එසේම ධර්මයට අනුග්‍රහය දක්වමින්,ගරු කරමින්, ධර්මයටම ඇලී වාසය කරමින්,ධර්මයට ප්‍රිය මනාපව,ධර්මය පුදමින්,වඳිමින් ධර්ම බලයකින්,ධර්මය මුල් කරගෙනම තමන්ගේ බිරිඳට, දරුවන්ට සීලය ගැන පහදා දී ඒ අනුව ඔවුන්ව පුරුදු කර ඒ තුල ඔවුන්ව පිහිටුවා,ධර්මයෙහි රැකවරණය ඔවුන්ට සැලසිය යුතුයි.
2 රාජපුරුෂයන් ද,රජ පරපුර ද,ගෘහපති පවුල් ද,පංච සීලයෙහි පිහිටුවා ධර්මය තුලින් ආරක්ෂාව ඔවුන්ට ද සැලසිය යුතුය.
3 සියළුම ගම්දනව් වල,ජනපද වල සියළු වැසින්යන්ට සහ සියළුම සත්වයින්ට මෛත්‍රියෙන්, හිංසාවෙන් තොරව කටයුතු කළව.
4 තම රට තුල අධර්මය බලවත් වන්නට ඉඩනොදිය යුතුය.
5 තම රටෙහි සියළුම දුප්පතුන්ට ධනය සහ සැප සම්පත් දිය යුතුය.
6 පුතා තම රටෙහි රාගයෙන් තොරව, අනගාරිකව,බ්‍රහ්මචාරීව වාසය කරන පින්වත් සෘෂිවරයන් වහන්සේලා ඇත් ද, ඔබ ඔවුන් කරා නිතර ගොස් අකුසල් ගැන දැන ගෙන, ඒ අකුසල් වලින් මිදිය යුතුය.කුසල දහම් ගැන අසා, ඒ කුසල් ද වැඩිය යුතුය.
පින්වත් පුත්‍රය, සක්විති රජ කෙනෙකු පිරිය යුතු සක්විති වත් මෙසේය.
ඉන්පසු එම රජතුමා තම පියාණන්වහන්සේ විසින් පවසා සිටි සක්විති වත් ඒ අයුරින්ම සම්පූර්ණ කරන ලදි.මෙසේ සම්පූර්ණ කරන කල්හී නැවත දිව්‍ය චක්‍රරත්නය ඔහු ඉදිරියේ පහල විය.එසේ පෙර යම් සක්විති රජකෙනෙකුට පහල වූවා සේ මේ මහපොළව පුරා ඇති සියළු මහද්වීප වල සතර මහා සාගර ආවරණයෙන් පහළ වන ධර්මරාජ්‍යයක් තුල කිසිවෙකුට පරාජය කළ නොහැකි ධාර්මික රාජ්‍යයක් ද සමග එතුමා හට පිනෙන් පහළවන මාණික්‍ය හතක්  ද වූහ.මෙසේ චක්‍ර රත්නයෙන් ද,අශ්ව රත්නයෙන් ද, හස්ති රත්නයෙන් ද, මාණික්‍ය රත්නයෙන් ද, ස්ත්‍රී රත්නයෙන් ද,ගෘහපති රත්නයෙන් ද, පුත්‍ර රත්නයෙන් ද යන සප්ත රත්න වලින් කිසිවෙකුට ආක්‍රමණය කළ නොහැකි දඬුවම් කිරීමකින් තොරව මුළු මහත් පෘතුවි තලයටම අධිපති වී බොහෝ කාලයක් පාලනය කිරීමට මෙම සක්විති රජතුමා හට ද ලැබිණ.
මේ අයුරින් සක්විති රජතෙම තමන්ගේ සිව් රඟ සේනාවන්ගෙන් සමන්විතව බොහෝ ප්‍රදේශ කරා යමින් සිටින විට, එම ප්‍රදේශ තුල චක්‍රරත්නය පිහිටයි ද, එලෙස තමන් ඇතුළු රාජ සේනාව එම ප්‍රදේශ තුල වාසය කරයි.එසේ වාසය කරන කල්හි එම ප්‍රදේශ වල අණ පතුරුවා සිටින සියළුම රජවරු මෙම සක්විති රජතුමා වෙත පැමිණ මෙසේ කියන්නේය.පින්වත් මහරජාණෙනි,ඔබගේ පැමිණීම යහපත් දෙයක් ය.අප සතුව පවතින මේ සියළුම රාජ්‍යයන් පිළිගෙන අපට අනුශාසනා කළ මැනව.එසේ ප්‍රකාශ කරන විට සක්විති රජතෙම ඔවුන් වෙත අනුශාසනා කරන්නෙහිය. ඔබ සියළු දෙනා ඇතුලු සියළුම රටවැසියන් අද පටන් පංචසීලය රැකිය යුතුය.එය මෙසේය. ප්‍රාණඝාතයෙන් වැලකීම,අනුන්ගේ දේවල් සොරකම් කිරීමෙන් වැළකීම,වැරදි කාම සේවනයෙන් වැලකීම,බොරු කීමෙන් වැළකීම සහ මත්පැන් බීමෙන් වැළකීම යන  සුචරිත කුසල කර්මයන් ය.මෙසේ සක්විති රජතුමා සියළු ප්‍රදේශ වලට ධර්මය පතුරුවමින් යන කල වෙනත් ප්‍රදේශ වල වාසය කරන විරුද්ධ රජ දරුවන්ට ද මෙම පණිවිඩය සැල වී, ඔවුන්ද තම ප්‍රදේශ පූජා කර සක්විත් රජතුමා සමග ගමන් කරන්නනාහුය. මේ සියළු කටයුතු සිදු වන්නේ කිසිදු ලේ වගිරීමකින් හෝ ආක්‍රමණයකින් තොරව ධර්මයේ අනුහස්භාවයෙනි.
මෙසේ සක්විති රජතුමාගේ පාලන කාලය තුල පංචසීලය අනුගමනය කරන හෙයින් රට තුල සොරකම්,ප්‍රානඝාතන ඇතුලු බොහෝ අකුසල් වලින් මිදුන,පරිසරයක් පවතින නිසා රට වැසියන් දියුණුවෙන් දියුණුවට පත්ව බියකින් තොරව සැපවත්ව වාසය කරන්නේය.සැප සම්පත් නිසි අයුරින් උස් පහත් භේදයකින් තොරව සැමට බෙදී යන්නේය.පස සරු වන්නේය. නිසි කලට වැසි ලැබෙන්නේය.අස්වැන්න සරු වන්නේය.කන බොන ආහාර පවා පෝෂනයෙන්, සුවඳින් අග්‍ර වන්නේය. ඉතින් එකල මැරයන් නොමැතිකල්හි,ප්‍රානඝාතකයින්,සොරුන්,වදකයින්,භේබද්දන්,සල්ලාලයන්,ස්ත්‍රී දූෂකයින්,ළමා අපචාර ද නැති හෙයින්,,වස විස වලින් තොරව වගා කරන හෙයින්,මනුස්සයින්ගේ ජීවිත කුසල් දහම් වලින් පිරී යන්නේය.කුසල් දහමින් පිරුනු යුගයක් නිසා සැප සම්පත් ද බහුල වන්නේය.එය දකින දෙවියන් ද බොහෝ සතුටු වන්නේය.
අපගේ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ තම බුදු ඇසින් අතීතය දැක පින්වත් ස්වාමීන් වහන්සේලා වෙත මෙලෙස වදාළ සේක.
පින්වත් මහණෙනි, මේ විදිහට එම චක්‍ර රත්නය සක්විති රජතුමා විසින් දිනා යම්තාක් දුරට සමුද්‍රය කෙළවර කොට ඇති පොළොව පළමුවැනි සක්විති රජ තුමා ද, දෙවැනි හා තුන්වැනි රජතුමාගේ සිට සත්වෙනි රජතුමා දක්වාම තම වැඩිමහල් පුතණුවන්ගේ රාජ්‍යත්වය මැනවින් පිහිටුවාලමින් බොහෝ වර්ෂ දහස් ගණනක් ගිහිගෙයින් නික්ම තාපස භාවයෙන් මහණ වන්නේය.මෙසේ පරම්පරා හතකට පසුව, සත්වැනි රජතුමා දිව්‍ය චක්‍රරත්නය අතුරුදන් වුන කල්හි සුපුරුදු ලෙස ගිහිගෙය අත් හැර මහණ දම් පුරන තම පියාණන් වහන්සේගෙන් සක්විති වස් නිසි කලට නොවිමසා, තමන්ගේ මතය පරිදි රට පාලනය කරන්නේය.
කුසල ධර්මයන් පිරිහීමෙන් රාජ්‍ය අස්ථාවර වීම
එම සත්වනි රජතුමා විසින් තමන්ට රිසි පරිදි රටවැසියන්ට අනුශාසනා කරන විට රටේ පැවතුන දියුණුවද ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් පරිහානියට පත්වෙන්නට සිදු වුණි.එකල්හි සියළුම රටවැසියන් රැස්ව රජතුමා වෙත ගොස් පිරිසිදු සක්විතිවස් පිරීමට අනුශාසනා කරන ලදි.එය ඇසූ රජතෙම නැවත ධර්මය තුල පිහිටා සියළු රටවැසියන්ට ආරක්ෂාව හා රැකවරණය දුණි.එහෙත් නිතර නිතර බ්‍රහ්මචාරි ලෙස තපස් රකින සෘෂිවරයන් වහන්සේලා බැහැ දැකීම සිදු නොවුන හෙයින් කාලයකට පසු දුප්පත් මිනිසුන් වෙත නිසි ලෙස ධනය නොලැබුණි.
ධනය රටවැසියා වෙත නිසි ආකාරයට නොලැබීම හේතුවෙන් රටේ පවතින දිලිඳුකම ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් වැඩිවීමට පත් වුණි.ජනතාව අතර අග හිඟකම් වැඩීවීම නිසා ඇති හැකි උදවියගෙන් සොරකම් කිරීමට මෙම දිලින්ඳන් පුරුදු විය.අන් අයගේ වස්තුව සොර සිතින් පැහැර ගැනීම සිදුවීමත් සමග පළමුව සොරුන් බිහි වුණි.ඉක්බිතිව රාජ පුරුෂයන් වෙත මෙය දැන ගැනීමත් සමග එම සොරුන්ව රජතුමා ඉදිරියට පමුණුවනු ලැබූහ.රජතුමා විසින් කුමන හේතුවකට ද සොරකම් කළේ යැයි ඇසූ විට, මෙම සොරුන් පැවසුවේ ජීවත්වීමට මගක් නොමැති නිසා සොරකම් කළ බවයි. එවිට රජතුමා එම සොරුන්ට ධනය ලබා දුනි.තවත් සොරුන් අල්ලා ගත් විට ඒ සොරුන්ට ද තව තවත් ධනය ලබා දුනි.මේ බව රටවැසියන්ට ආරංචි වීමත් සමග ඔවුන්ද ධනය ලබා ගැනීමේ අදහසින් සොරකම් කිරීමට පටන් ගන්නා ලදි.මෙසේ සොරකම් වැඩිවුන කල්හී ධනය ලබා දීමෙන් සොරකම් මැඩපැවත්වීමට නොහැකි නිසා, රජතෙම රාජපුරුෂයන්ට අණකර සිටියේ එම සොරුන් අල්ලා මරා දමන ලෙසටය.
රජතුමා විසින් ධනය ලබාදීම අත්හල හෙයින් තව තවත් දිලිඳුකම වැඩිවිය.සොරකම් සහ දඬුවම් දීම් නිසා ආරක්ෂාවට අවි ආයුධද වැඩි විය.එලෙස අසූදහසක් ආයූ ඇති එම රටවැසියන්ගේ ඊලඟ දරු පරම්පරාව අවුරුදු හතලිස් දහසකට අඩු විය.ප්‍රානඝාතය වැඩි වීමත් සමග බොරුවද වැඩි විය.එලෙස ඊලඟ පරම්පරාවේ දරුවෝ අවුරුදු විසිදහසකින් ආයුෂ අඩු විය.මෙසේ බොරු කීම නිසා කේලාම් කීමද වැඩිවීමත් සමග ඊලඟ පරම්පරාවේ දරුවෝ ආයුෂ දස දහසකට අඩු වීමෙන් වර්ණයද පිරිහී ගියහ.එම පුත්‍රයන්ගේ ඊළඟ පරම්පරාවේ පුත්‍රයන් වැරදි කාම සේවනයේ යෙදීම හේතුවෙන් ආයුෂ අවුරුදු පන්දහකට අඩු වුණි.මනුෂ්‍ය ආයුෂ වේගයෙන් අඩු වෙමින් පවතින විට ඔවුන් තුල හටගත් අධික ආශාව,වෛරය,ක්‍රෝධය සහ පලි ගැනීම් නිසා අවුරුදු දාහක ආයු ඇත්තෝ වූහ.
එවිට අප භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ මේසේ වදාළහ.
මහණෙනි දහසක් ආයුෂ වලින් පිරිහීමට ලක් වූ මේ මනුෂ්‍යයින් තුල මිත්‍යාදෘෂ්ඨිය විශාල ලෙස වැඩුණි.මෙසේ පන්සීයක් ආයු ඇති කාලයේ අධර්ම රාගය ද,විෂම ලෝභය ද, මිත්‍යාධර්මයන් ද බහුල ලෙස පැතිර ගියහ.එසේ බොහෝ අකුසල ධර්මයන්ගෙන් සමාජය පිරිහුන විට මේ මනුෂ්‍යයින්ගේ ආයුෂ දෙසිය පනහ දක්වා අඩු විය.දෙසිය පනහක් ආයු ඇති ඔවුන් මවටද, පියාටද හිරිහැර කිරීමටද,සිල්වත් ස්වාමීන් වහන්සේලාට ගැරහීමට ද,වැඩිහිටියන්ට නොසැලකීම ද නිසා නැවත මෙම මනුෂ්‍ය ආයුෂ සියයක් තරම් අඩු ප්‍රමාණයකට පත් වුණි. මේ කාලය තුල සත්වයින්ගේ කුසල ධර්මයන් තව තවත් බොහෝ පිරිහීමට ලක්වීමෙන් කුසලය කුමක්ද? අකුසලය කුමක්ද? මව කවුද? පියා,නැගණිය,සොහොයුරා කවුද? යනුවෙන් වත් නිසි ලෙස හඳුනා ගැනීම්ට නොහැකි වීමෙන් ආයුෂ දහය දක්වා අඩු වන බවත්, එලෙස අඩුවී ඒ සත්වයින්ගේ ජීවිත දැඩි කෝපයකින්,මහත් වූ ව්‍යාපාදයකින්,ද්වේශයද වැඩිවීමෙන් අධික ලෙස වධක මානසිකත්වයකින් හමුවන් සියළු දෙනා ඝාතනය කිරීමේ දැඩි ආශාවකින් සත් දවසක් තුල ආයුධ වලින් සමූළ ඝාතයන් කරමින් මහත් විනාශයක් සිදු කරන බව භග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාරන ලදි.එකලට ගිතෙල්,වෙඩරු,තල තෙල් සහ ලුණු යන රසයන් නැතිවී යන්නේය.
දැන් අප රට තුල වර්ථමානයේ පවතින තත්වය ගන සලකා බලමු.මේ වන විට එදා අපිට සුවඳ දුන් පළතුරු වල, එලවළු වල, සහල් වල පෝෂනයද ,රසද සුවඳ ද බෙහෙවින් අඩුවී ඇත.බොහෝ යුරෝපා රටවල උදෑසන ආහාර සඳහා භාවිතයට ගන්නේ කෙඳි සහිත ආහාර වර්ගය.අප බුදුරජාණන් වහන්සේ මීට 2600 වසරකට පෙර මේ බව වදාළ සේක.බුදුරජාණන් වහන්සේ අතීත,වර්ථමාන සහ අනාගත කාල උන්වහන්සේගේ බුදු නෙතින් දැක අපට නොකියන්න අප අද සිටින්නේ කොහෙද කියාවත් සිතා ගැනීමට අපහසු වනු ඇත.ශ්‍රී ලංකාව තුල බොහෝම කතා බහකට ලක්වී තිබෙන වස විෂ වලින් පිරී ගිය අපගේ එළවළු,සහල් අටු කොටු ගැන සහ රෝගී වූ අපේ ජනතාවද, මේ විෂම ලෝභයෙන්,දැඩි ද්වේශයකින් හිතක් පපුවක් නොමැතිව ආසනික් විෂ සහිත පොහොර විකුණන ඇත්තන් ගැන නෙවෙයිද අප භග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් විස්තර කරන්නේ.
සමහර දූෂිත පාලකයන් මෙන්ම, එම පාලනය ඩැහැ ගැනීමට සිටින දූෂිත විරුද්ධවාදීන්ද,ළමා අපචාරයන් කරන,අවි ආයුධ වලින් සන්නද්ධ පාතාලය ගැන,පාසල්, වෙහෙර විහාරස්ථාන අසල තිබෙන අරක්කු තැබෑරුම් ගැන,අධර්මයෙන් පෙලෙන මිත්‍යාදෘෂ්ඨික ආක්‍රමණිකයන් ගැන,පාලන  තන්ත්‍රයේ සිට, නිළධාරීන් දක්වාද, ජනතාවගේ සිට පාසල් වල ඉගෙනුම ලබන දරුවන් දක්වාද ප්‍රචන්ඩත්වය ඇතුළු ගහ මරා ගැනීම් සිදු වන බව දැනටම පැහැදිලිවම පෙනෙන්නට තිබීම ඝෝර සසරෙහි දුක පිළිබඳව බුද්ධ දේශනා මනාවට විදහා දක්වයි.එසේ නම් දැන් සිදුවී තිබෙන්නේ කුමක්ද? ප්‍රානඝාතය,සොරකම,වැරදි කාම සේවනය,බොරු කීම සහ මත් පැන් ඇතුළු මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය නොවේද?මේ අකුසල් සමග බද්ධ වෛරය,පලිගැනීම,ඊර්ශ්‍යාව,කෲරත්වයත් සමග අපගේ ආහාරත් අපටම විස වීමෙන් වර්ණයද බලයද,සැපය ද, ආයුෂද වැනසී ඇත.අප කළ යුත්තේ එකිනෙකාට විවෙචනය කරගැනීම නොව,තවමත් පිරිසිදු බුද්ධ දේශනා මනා ලෙස අපට කියා දෙන්නට ආර්යන් වහන්සේලා ජීවතුන් අතර සිටින හෙයින් නොපමාව ධර්මයේ හැසිරීමටත්,සිල් ගුණ දියුණු කර ගැනීමට යෝනිසෝ මනසිකාරය ඇති කිරීමට මහන්සි ගැනීමයි.බුදුරජාණන් වහන්සේ වදාළ පරිදි එම භයානක කාලයෙන් මිදිය හැකි වන්නේ සුචරිතයේ හැසිරෙන පිරිසට පමණි.බුදු කෙනෙක් එය අනාගතයේ සිදුවන බව ප්‍රකාශිත හෙයින් එය සිදුවෙනවාමයි.එය වැළක්විය නොහැක. ලෝක ස්වභාවය කිසිවෙකුට වෙනස් කළ නොහැක.තථාගතයන් වහන්සේලාට පුළුවන් වන්නේ ඝෝර සසරින් මිදෙන මග නුවණැතියන්ට විස්තර කර මග පෙන්වීම පමණි.
අනාගතය
අපගේ අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් අනාගතයෙදී මෙසේ ආයුෂ දහයකට සීමා වන විට ඒ භයානක සතියක් තුල එකිනෙකාට මරා ගැනීමෙන් පසු ඉතිරිවෙන ඒ මිනිසුන්ට මෙසේ සිතට පහල වන සිතුවිලි වදාරණ සේක.
අප විසින් පංච සීලය රැකිය යුතුය.දඬු මුගුරු ඉවතලා ගංගා සහිත දූපත් වල,කදු මුදුන් වල හෝ වනයට පැන ගොස් සතියක් එම මහා ඝාතනයෙන් වැළකෙමු යැයි කියාය.එම සතිය ඇවෑමෙන් පසු බොහෝ වර්ෂ දසදහස් ගණනක් කුසල් දහම් වැඩීම හේතුවෙන් නැවත ඒ පින්වත් මනුෂ්‍යයන්ගේ පරමායුෂ අසූදහසක් දක්වා වැඩෙන්නේය. පංචසීලය ආරක්ෂා කරමින්,දෙමව්පියන්ට ,වැඩිහිටියන්ට සලකමින්,කේලම් කීම,පරුෂ වචන බැහැර කරමින්,තරහ දුරු කරමින්,පින්,පව්,කුසල් දහම් හඳුනාගෙන ලෞකික සම්මදිට්ඨියෙන් යුතුව,අධම රාගය,විෂම ලෝභය සහ මිත්‍යාදෘෂ්ඨිය අත්හරිමින් ආයුෂයෙන්, වර්ණයෙන් සහ බලයෙන් අනාගතයේ මනුෂ්‍යයන්ගේ පරම ආයුෂ 80 000ක් දක්වා වැඩිවීම මේ හේතු ඵල දහමේ ස්වභාවයේ සත්‍යතාවය මැනවින් අපගේ බුදු පියාණන්වහන්සේ විසින් වදාළ සේක.
එකලට ලෙඩ රෝග වලින් තොරව වයසට යෑමත්,කුසගින්නත්,අශාවත් පමණක් පවතිනු ඇත.මේ මහා භද්‍ර කල්පය තුලම සිදුවන මේ වෙනසත් සමග අප මහා සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේලා පස් නමක්ම පහල වන බව ඒ භාග්‍යවත් අරහත් ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ වදාළ සේක.පිළිවලින් කකුසඳ සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ,කෝණාගමන සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ,කාශ්‍යප සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ සහ අපගේ ගෞතම සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ ත්,අනාගතයේ ආයුෂ අසූදහසක් යන කල්හී ඒ භාග්‍යවත් අරහත් මෛත්‍රී සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ පහල වන සේක.
මහා භද්‍රකල්පය තුල පහලවන අවසන් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ
අපගේ ගෞතම සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් මෙසේ වදාළ සේක.
පින්වත් මහණෙනි, එකලට දඹදිව, කේතුමතී නම් රාජධානියක් පහල වන්නේය.අතිමහත් සමෘද්ධිමත් යුගයක් වන එම රාජධානියේ වෙසෙන මිනිසුන්ගේ පිනටම සංඛ නම් චක්‍රවර්තී රජ කෙනෙක් පහල වන්නේය.ගම්,නියම්ගම්, රාජධානි එකිනෙකට සම්බන්ධව බට වනයක බට එකිනෙකට ලංව පිහිටියා සේ මිනිසුන් බොහෝ උපදින්නේය.කේතුමතී නම් මනරම් රාජධානිය මුල් කරගෙන අසූහාරදාහක් තරම් නගරයන් වල වහලින් වහලට කුකුළෙකුට වුවත් පහසුවෙන් ගමන් කළ හැකි ලෙස දියුණු යුගයක් වන්නේය.
මෙසේ නැවතත් මේ මහපොළව පුරා ඇති සියළු මහද්වීප වල සතර මහා සාගර ආවරණයෙන් පහළ වන ධර්මරාජ්‍යයක් තුල කිසිවෙකුට පරාජය කළ නොහැකි ධාර්මික රාජ්‍යයක් ද සමග එතුමා හට පිනෙන් පහළවන මාණික්‍ය හතක්  ද  වන්නේය.මෙසේ චක්‍ර රත්නයෙන් ද,අශ්ව රත්නයෙන් ද, හස්ති රත්නයෙන් ද, මාණික්‍ය රත්නයෙන් ද, ස්ත්‍රී රත්නයෙන් ද,ගෘහපති රත්නයෙන් ද, පුත්‍ර රත්නයෙන් ද යන සප්ත රත්න වලින් කිසිවෙකුට ආක්‍රමණය කළ නොහැකි දඬුවම් කිරීමකින් තොරව මුළු මහත් පෘතුවි තලයටම අධිපති වී පාලනය කරන්නේය.
මෙකලට දෙවියන්ට,බඹුන්ට,මරුන්ට,ශ්‍රමණක් බ්‍රහ්මයන්ට හෝ ලෝකයේ වෙන කිසිවෙකුට වෙනස් නොකළ හැකි ඒ උතුම් චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය නැවත වතාවක් ඒ භාග්‍යවත් වූ, අරහත් වූ මෛත්‍රී සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ විසින් ලෝකයට සිංහනාද කරන්නේය.ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් උසස් ඤාණයෙන් යුතු දෙව් මිනිසුන් වෙනුවෙන් මුල,මැද,අග යහපත් වූද,අර්ථවත් වූද,මැනවින් සම්පූර්ණ වූ උතුම් ශ්‍රී සද්ධර්මය දේශනා කරන්නේය.
පින්වත් මහණෙනි, එකලට පහල වන සංඛ නම් වූ චක්‍රවර්තී රජතෙම තමන් සතු සියළුම රාජ සම්පත් දුගී මිනිසුන්ට දන් දී,ගිහි ගෙයින් නික්ම ඒ භාග්‍යවත් මෛත්‍රී නම් වූ සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේගේ ඒ උතුම් ශාසනය තුල කෙස් රැවුල් බා පැවිදි වන්නේය.එසේ ඒ උත්තමයන් චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය අවබෝධ කරමින් අරහත් ඵලයට පැමිණ වාසය කරන්නේය.
පින්වත් මහණෙනි, වෙනත් සරණක් නොමැතිව තමාව ආරක්ෂා කරමින්,තමන්ව ම පිහිට කරගෙන,ශ්‍රී සද්ධර්මය තුල සිට, ශ්‍රී සද්ධර්මය ම පිහිට කරගෙන වාසය කරන්න.
“පින්වත් මහණෙනි, එය වනාහි අපගේ කයෙහි ස්වභාවය අනුව බලමින් කායානුපස්සනාවෙන් ද,විදීමේ ස්වභාවය අනුව බලමින්,වේදනනුපස්සනාවෙන් ද සිතේ ස්වභාවය අනුව බලමින් චිත්තානුපස්සනාවෙන්ද, ධම්මනුපස්සනාවෙන් ද , කෙලෙස් තවන වීරියකින් යුතු නුවණකින් ලෝකයේ කෙරෙහි ඇති ඇල්මත්, මානසික දුක් සහිත පීඩනයත් දුරලමින් වාසය කරන්න.
පිය උරුමයෙන් පැවත එන ඒ සතරසතිපට්ඨාන ධර්මයේ වාසය කිරීමෙන් ආයුෂයෙන් ද , වර්ණයෙන් ද,සැපයෙන් ද,සම්පත් වලින් ද, බලයෙන් ද වැඩෙන්නේය.
පින්වත් මහණෙනි, ආයුෂය බලවත් වන්නේ ඡන්ද,විර්ය,චිත්ත සහ විමංසා යන සතර සෘද්ධිපාද මැනවින් වැඩීමෙනි.
පින්වත් මහණෙනි,භික්ෂුවක් වර්ණයෙන් වැඩෙන්නේ කෙසේද? භික්ෂුවක් විසින් මනා කොට ප්‍රාතිමෝක්ෂ සංවර සීලයෙන් වේද,ගරු සරු ඇතිව වාසය කරන කල් හී සුළු වරදේ හෝ බිය දකී ද,ශික්ෂාපද වල මැනවින් හික්මෙයි ද,එලෙස භික්ෂුව වර්ණයෙන් වැඩෙන්නේය.
පින්වත් මහණෙනි, භික්ෂුවගේ සැපයට කාරණය වන්නේ ධ්‍යාන සමාප්තියට පැමිණ වාසය කිරීමයි.
පින්වත් මහණෙනි, සම්පතට කාරණය වන්නේ භික්ෂුව විසින් සතර බ්‍රහ්ම විහරරණය වන මෛත්‍රී,කරුණා,මුදිතා සහ උපේක්ඛා සාමධිය වැඩීම තුලිනි.
පින්වත් මහණෙනි භික්ෂුවගේ බලයට කාරනය වන්නේ මේ ශාසනය තුලම කෙලෙස් රහිතව, අවබෝධයෙන් ම අරහත් ඵලයට පැමිණ ප්‍රඥා,විමුක්ත ඤාණ දර්ශනයෙන් යුතුව වාසය කිරීමයි.
පින්වත් මහණෙනි මාර බලය තරම් මැඩලීමට අපහසු වෙන බලයක් මා නොදනිමි.එම මාර බලය මැඩ පැවත්විය හැකි වන්නේ මේ උතුම් වූ අරහත් බලයෙන් පමණක් බව ත්,කුසල ධර්මයන් ගෙන්මයි පින වැඩෙන්නේ යැයි අපගේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දේශනා කොට වදාළ සේක.
මා පමඤ්ඤේථ පුඤ්ඤස්ස
න මං තං ආගමිස්සති
උදබින්දුනිපාතේන
උදකුම්භෝ පි පූරති පූරති ධීරෝ පුඤ්ඤස්ස
ථෝකථෝකම්පි ආචිනං

“ඕක ඉතින් පොඩි පිනක්නේ” කියලා,තමන්ට විපාක දෙන්නට තමා කරා එන්නේ නැහැ කියලා ගණන් නොගෙන ඉන්න එපා. වතුර වුනත් බිංදුව බිංදුව වැටිලා තමයි කලයක් වුනත් පිරෙන්නේ.
බුද්ධිමත් පුද්ගලයාත් ටික ටික වුණත් පින් කරන කොට, ඒ පින් එකතු වෙලා, අන්තිමේ දී ජීවිතය පිනෙන් ම පිරිලා යනවා.

තෙරුවන් සරණයි!

ධම්ම පදය සහ චක්කවත්තී සීහනාද සූත්‍රය ඇසුරින්
- ලක්මිණ දිසානයක

May 24, 2013 at 12:01 am | lanka C news


නව අරහාදී බුදු ගුණ භාවනාව

ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ අති දීර්ඝ කාලයක් පාපධර්‍මයන්ට ලැජ්ජාව, බය ඇති කර ගනිමින් දාන පාරම්තා, දාන උප පාරමිතා, දාන පරමත්‍ථ පාරමිතා සපුරා ගනිමින් ලොව්තුරා බුදුබව පතා වැඩම කළ සේක. එසේ වැඩම කොට ලොව්තුරා බුදුබවට පත් වූ සේක.
ලෝකවාසීන්ට ද කෙලෙස් ප්‍රහාණය සඳහා ධර්‍ම දේශනා කළ සේක. මේ ආදි අනන්ත ගුණයෙන් සමන්නාගත වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ අරහං නම් වන සේක. මේ උතුම් ගුණයෙන් සමන්නාගත වූ බුදුරජාණන් වහන්සේට උත්තමාංග නමස්කාරය වේවා!
“ සෝ භගවා අරිනං හතත්තා ඉතිපි අරහං” ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කෙලෙස් සතුරන් නැසූ හෙයින් අරහං නම් වන සේක. සත්ව සන්තානයේ පවතින දස සංයෝජනයේ ප්‍රධානතම කෙලෙස් සතුරො, ඒවා විනාශ කිරීම ඉතා අමාරු වෙනවා.
නොයෙක් මාදිලියේ කෙලෙස් සිතට පැමිණෙනවා. ඒ වාගෙන් ජය ගැනීමට නම් නුවණින් වැඩ කටයුතු කළ යුතුයි. කෙලෙස් සතුරන්ට යටවුනොත් පරාජයට පත්වෙනවා. පිරිහීමට පත් වෙනවා. නිවන් බලාපොරොත්තුවෙන් ගමන් කරන භික්‍ෂු භික්‍ෂුණි උපාසක උපාසිකා යන සිව් පිරිසට කෙලෙස් සතුරන්ගෙන් කරදර පීඩා ඇති වෙනවා.
නුවණින් වැඩ කටයුතු නොකළොත් කායික, මානසික පීඩා සහිත කරදර විඳින්න සිදුවෙනවා. ඒ සියලුම දේ වටහා ගෙන මේ ගමන යා යුතුයි. ආපස්සට එන්න හොඳ නැහැ. ඉදිරියටම යන්න ඕනෑ. මේ යන ගමන නවතින්නේ අමාමහ නිවන් සුව අවබෝධ කරගත් පසුවයි. ඒ නිවන ශාන්තයි. සුන්දරයි.
පිං දහම් කරන්න ගියාම බොහෝම කරදර ඇති වෙනවා. ඒවා මාරක බාධක හෙවත් මාර බලවේග කියලා කියනවා. ඒ සියල්ල බිඳ දැමූ බුදුරජාණන් වහන්සේ අරහං නම් වනනසේක. ඒ අරහං ගුණයෙන් සමන්නාගත වූ සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේට උත්තමාංග නමස්කාරය වේවා!
“සෝ භගවා සෝතාපත්ති මග්ගේන අරීනං හතත්තා ඉතිපි අරහං”
ඒ භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ සෝවාන් මාර්ගයෙන් කෙලෙස් සතුරන් නැසූ හෙයින් අරහං නම් වන සේක. ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ ධ්‍යාන, අභිඤ්ඤා, විපස්සනා, මාර්ග ඵල, නිර්වාණ ලොව්තුරා බුදු බවට අනුක්‍රමයෙන් පත් වුණා. ප්‍රථමයෙන් උන්වහන්සේගේ නීවරණ යටපත් වුණා. සෝවාන් මාර්ග ඤාණයෙන් බරපතළ අතිදීර්ඝ කාලයක් සිතේ පැවතුනා වූ සංයෝජන තුනක් ප්‍රහාණය කළා.
1. සක්කාය දිට්ඨි - (වැරදි අවබෝධය)
2. සිලබ්බත පරාමාස - (වැරදි සීල සමාදානය)
3. විචිකිච්ඡා - (සැකය)

මේ සංයෝජන ධර්‍මයන් ප්‍රහීන වීමෙන් අතීත සංසාර ගමනේ දී අවබෝධ නොවූ සෝවාන් මාර්ගඵල ඥාණය සාක්‍ෂාත් කළා. නිවන අවබෝධ උනා. සෝවාන් මාර්ග ඥාණයෙන් කෙළෙස් සතුරන් ප්‍රහාණය කළ නිසා අරහං නම් වන සේක. ඒ අරහං ගුණයෙන් සමන්නාගත වූ සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේට උත්තමාංග නමස්කාරය වේවා.
“සෝ භගවා සකදාගාමි මග්ගේන අරීනං හතත්තා ඉතිපි අරහං”
ඒ භග්‍යවතුන් වහන්සේ සකදාගාමී මාර්ගයෙන් කෙලෙස් සතුරන් නැති කළ බැවින් අරහං නම් වන සේක. සකදාගාමි උතුමා එක වරක් කාම ලොවට එනවා. කාමරාග, ව්‍යාපාද යන සංයෝජන දෙක තුනී කළා. තව තවත් සිත පිරිසිදු බවට පත් වුණා. නිවන දෙවැනි මාර්ග ඤාණයට අරමුණු වුණා. ජීවිතයේ ඉතා ප්‍රනීත තත්ත්වයට උසස් තත්ත්වයකට පත් වුණා. මෙසේ කෙලෙස් සතුරන් නැති කළ බුදුරජාණන් වහන්සේ අරහං නම් වන සේක. ඒ අරහං ගුණයෙන් සමන්නාගත බුදුරජාණන් වහන්සේට මාගේ උත්තමාංග නමස්කාරය වේවා.
“සෝ භගවා අනාගාමී මග්ගේන අරීනං හතත්තා ඉතිපි අරහං”
ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අනාගාමී මාර්ගයෙන් කෙලෙස් සතුරන් නැසු බැවින් අරහං නම් වන සේක. අනාගාමී මාර්ගයෙන් කාමරාගය, ව්‍යාපාදය යන සංයෝජන දෙක සම්පූර්ණයෙන් ප්‍රහාණය වෙනවා. සිතට විශාල සතුටක් ලැබෙන අවස්ථාවක්. කාමරාගය, ව්‍යාපාදය බරපතළ ක්ලේශයෝ. ඒවා නැති කරගැනීම නිසා නැවත ආපසු උපදින්නේ නැහැ. සුද්්ධාවාස බඹතලයේ සිට පිරිණිවන් පානවා. එම කෙලෙසුන් ප්‍රහීන කළ බුදුරජාණන් වහන්සේට මාගේ උත්තමාංග නමස්කාරය වේවා.
“සෝ භගවා අරහත්ත මග්ගෙන අරිනං හතත්තා ඉතිපි අරහං”
ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අර්හත් මාර්ගයෙන් කෙලෙස් සතුරන් නැසු හෙයින් අරහං නම් වන සේක. අර්හත්වයට පත්වීමෙන් දස සංයෝජන වලින් පහක්ම නැති වෙනවා.
1. රූප රාග - රූපලොව ඉපදීමේ කැමැත්ත
2. අරූප රාග - අරූපලොව ඉපදීමේ කැමැත්ත
3. මාන – මාන්නය
4. උද්ධච්ච - සිතේ විසිරීම
5. අවිජ්ජා - මෝහය - මෝඩකම

මේ සංයෝජනයන් ප්‍රහීන කළ බුදුරජාණන් වහන්සේ සියලුම කෙලෙසුන්ගෙන් ජයගත්තා. උත්තරීතර තත්ත්වයකට පත් වුණා. නැවත කෙලෙස් සිතේ හට ගත්තේ නැහැ. ඊට පසු බුදුරජාණන් වහන්සේ සර්වඥතා ඤාණය අවබෝධ කළා.
අනන්ත ගුණ, අනන්ත ඤාණයන්ගෙන් සමන්විත වුණා. ;ලාව්තුරා බුදු බවට පත් වුණා. වාසනා සහිත සකල ක්ලේශයන් ප්‍රහීන උනා. ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ අරහං නම් වන සේක. සතර මාර්ග ඤාණයෙන් කෙලෙස් නැති කළ බුදුරජාණන් වහන්සේ අරහං නම් වන සේක. ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මාගේ උත්තමාංග නමස්කාරය වේවා.

ආර්ය පුද්ගලයෝ 108 දෙනා

සෝතාපත්ති පුද්ගලයෝ 12
1. එක බීජි – එකවරකින් රහත් වීම
2. කොලං කොල – වාර දෙක තුනකින් රහත් වීම
3. සන්නක්කත්තු පරම – වාර හතකින් රහත් වීම

ප්‍රතිපදා 4 යි
1. සුඛාපටිපදා ඛිප්පාභිඤ්ඤා
2. සුඛාපටිපදා දන්ධාභිඤ්ඤා
3. දුක්ඛා පටිපදා ඛිප්පාභිඤ්ඤා
4. දුක්ඛා පටිපදා දන්ධා භිඤ්ඤා

3ය4 = 12 යි

සකදාගාමී පුද්ගලයෝ 24
1. අන්තරා පරිනිබ්බායි
2. උපහච්ච පරිනිබ්බායි
3. අසංඛාර පරිනිබ්බායි
4. සසංඛාර පරිනිබ්බායි
5. උද්ධංසෝත අකනිට්ඨගාමී

අවිහ බඹලොව - 5
අනප්ප බඹලොව - 5
සුදස්සි බඹලොව - 5
සුදස්ස බඹලොව - 5
20

අකනිට්ඨක බඹලොව 5 වැනි පුද්ගලයා නොමැත. එහි 4 යි. සියල්ල 24 යි.
අර්හත් පුද්ගලයෝ 2 යි
සමථයානික - 1
විපස්සනායානික - 1
සෝතාපත්ති පුද්ගලයෝ - 12
සකෘදාගාමී පුද්ගලයෝ - 12
අනාගාමී පුද්ගලයෝ - 24
රහත් පුද්ගලයෝ - 02
මාර්ග - 04

සද්ධා ධුර
ප්‍රඥා ධුර
2ය54 = 108


කහගොල්ලේ සෝමවංස හිමි

නීල මාණික්‍යමය විමානයක් ලත් පින්බර දේවතාවිය

රජගහනුවර නගරාසන්නයේ එක්තරා දිළිඳු ස්ත්‍රියක් විසුවා ය. රත්නත්‍රය කෙරෙහි ප්‍රසන්න වූ ඇය තම ශක්ති ප්‍රමාණයෙන් අවස්ථානෝචිත ලෙස දානාදී පින්දහම් කරමින් දැහැමි දිවියක් ගත කළා ය. දිනක් එක්තරා රහතන් වහන්සේ නමක් ගෙපිළිවෙළින් පිඬු පිණිස හැසිරෙමින් එම කාන්තාවගේ නිවස අභියසට වැඩම කළ සේක. මෙම දසුනින් අපමණ පී‍්‍රතියට පත් වූ ඕ තොමෝ වහාම උන්වහන්සේට ආරාධනා කළහ. ඇය විසින් නීල වස්ත්‍රයක් අතුරන ලද ආසනයක් භික්‍ෂූන් වහන්සේට ඉඳ ගැනීමට සැලැස් වූවා ය. දන් පිළියෙළ කළ ඇය එය මහත් ශ්‍රද්ධාවෙන් භික්‍ෂූන් වහන්සේට පිළිගැන්වූවා ය.


කාලයාගේ ඇවෑමෙන් කිසියම් ව්‍යාධියකට පත් වුණු ඇය මිය පරලොව ගොස් තව්තිසා දෙව්ලොව උපත ලැබුවා ය. පෙර භවයේ භික්‍ෂූන් වහන්සේ නමකට අසුනක් පිදීමේ මහඟු පිනෙන් තව්තිසා දෙව්ලොව උපත ලැබූ ඇයට නීල මාණික්‍යමය දිව්‍ය විමානයක් පහළ වූවා ය. රූප සම්පත්තියෙන් ද යස ඉසුරින් ද සිතූ පැතූ සම්පත් ලැබීමෙන් ද භාග්‍යවන්ත වූ ඇය අනෙකුත් දෙවඟනන් අතර සුවිශේෂී වූවා ය.

සුපුුරුදු ලෙස දෙව්ලොවට වැඩම කළ මුගලන් මහ රහතන් වහන්සේට මේ දෙවඟන හමු විය. තෙරුන් වහන්සේ දුටු දෙවඟන වහා විමානයෙන් බැස උන්වහන්සේට වැඳ නමස්කාර කර එකත් පස්ව සිටියදී මුගලන් මහරහතන් වහන්සේ ඇයගෙන් මෙසේ ඇසූ සේක.

“වෛධූර්ය මාණික්‍යමය විමානයක් සහ මහානුභාව සම්පන්න අසුනක් ලබා සකලඓශ්වර්යයෙන් බබළමින් දෙව්ලොව පුරා මහත් උද්දාමයෙන් චාරිකා කරන්නා වූ පින්වත් දේවතාවිය, මෙබඳු මහත් වූ සම්පත්තියක් ලැබීමට මනුෂ්‍ය ලෝකයේ දී ඔබ විසින් කවර නම් පින්කමක් කරන ලද්දෙහි ද?” දිව්‍ය සැප ලැබීමෙන් මෙන්ම එබඳු සම්පත්තියක් ලැබීමට හේතු වූ කුසල කර්මය සිහිපත් වීමෙන් ද මහත් සතුටට පත් ඇය, ඊට පිළිතුරු දුන්නේ මේ අන්දමිනි.

“ස්වාමීනි, මහ රහතන් වහන්ස, මිනිස් ලොවෙහිදී මහත් වූ කුසල කර්මයක් කරන්නට තරම් ශක්තියක් මට නොතිබිණි. එහෙත් සැදැහැ සිතින් මගේ ශක්ති ප්‍රමාණයෙන් දන් පින් කිරීමෙහි නිරත වූයෙමි. ඒ අතර එක් දිනක් පිඬු සිඟා වැඩි රහතන් වහන්සේ නමකට නිල්වන් ඇතිරිල්ලක් යොදා අසුනක් පිළිගන්වා දන් පූජා කළෙමි. මේ දිව්‍ය ඓශ්චර්යය මට පහළ වූයේ ඒ පින් මහිමයෙනි. ”සුළු වූ ද පුණ්‍ය කර්මයකින් මහත් ඵල මහානිශංස ලැබිය හැකි බව මේ කථාව උපයෝගී කර ගනිමින් තව්තිසා දෙව් ලෝ වැසියන්ට වටහා දුන් මුගලන් මහ තෙරුන් වහන්සේ, මිනිස් ලොවට පැමිණ මේ කථා පුවත බුදුරජාණන් වහන්සේට ද සැල කළහ.

මේ පුවත අර්ථොත්පත්ති කර ගනිමින් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ, සිවුවනක් පිරිසට දානානිශංස දක්වා ධර්මදේශනා කළ සේක.

උණුවතුරබුබුලේ මහින්ද හිමි

කුණ්ඩධාන තෙරුන්ගේ කථා වස්තුව

"අයහපත ඇති වන දේ නොකරන්න"
පින්වතුනේ,පින්වත් දරුවනේ,සෙල්ලමටවත් වැරැද්දක් කරන්න එපා.අනුන්ගේ අයහපතට හේතු වෙන දේවල් අත් හදා බලන්න යන්නත් එපා.එහෙම කරන්න ගිහින් එක් දෙවි කෙනෙක් අමාරුවේ වැටුනා.ඔහුට නිවන් අවබෝධ කරන තුරු එහි කටුක විපාකය විඳින්නට සිද්ධ වුණා.

ඉස්සර කාශ්‍යප බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කාලේ ඉතාම සිල්වත්,ඉතාම යහපත් යහළු භික්ෂූන් වහන්සේලා දෙනමක් හිටියා.මේ දෙනම එක මව් කුසේ උපන් සහෝදරයන් වගේ පුදුම ලෙන්ගතුකමකින් හිටියා.ඒ කාලේ මිනිස්සුන්ගේ ආයුෂ අවුරුදු විසිදාහයි.භික්ෂූන් වහන්සේලා පොහොය කළෙත් අවුරුදු පහකට හෝ අටකට වතාවක්.ඉතින් මේ පින්වන්ත ස්වාමීන් වහන්සේලා දෙනම පොහොය කිරීම පිණිස සංඝයා වැඩ සිටින ඈත සෙනසුනක් බලා පිටත් වුණා.

තව්තිසා දෙව්ලොවට අයත් එක්තරා දේවතාවියක් මේ යහළු දමින් වෙලී සුවසේ සිල් රකින සුපින්වත් භික්ෂූන් දෙනම දෙස නිතර බැලුවා.දවසක් ඒ දේවතාවියට මෙහෙම හිතුණා.

'හරි පුදුම සමගියක්නේ...මේ ඇත්තන්ගේ සමගිය කවදාවත් කිසිවෙකුටවත් බිඳලන්න බැරි එකක්ද? කෝකටත් මං අත්හදා බලන්න ඕන' කියලා ඕ ඒ සඳහා ක්‍රමයක් කල්පනා කළා.

එදා පොහොය කිරීම පිණිස වඩිමින් සිටි එක් භික්ෂුවකට වැසිකිළි යාමේ අවශ්‍යතාවයක් ඇති වුණා.ඉතින් අනෙක් භික්ෂුවට 'ඔහොම ඉන්න' කියා අර භික්ෂුව පහළ කැලෑව පැත්තට ගියා.එහෙම යද්දී එක් අතකින් කෙස් කළඹ කඩා ගත්තා.අනිත් අතින් ඇඳ සිටි වස්ත්‍රය බුරුල් කර ගත්තා.'මේ මොකද වෙන්නේ...?' කියලා පාරේ සිටි භික්ෂුව අදහා ගත නොහැකි පුදුමයකින් බලා සිටියා.වැසිකිළි ගිය භික්ෂුව නැවත එන්න ටිකක් වෙලා ගියා.ඒ දෙසම හොඳින් බලා සිටින අනිත් භික්ෂුවගේ සැකය බලවත්ව වැඩුණා.වැසිකිළි ගිය භික්ෂුව ආපසු වඩිද්දී නැවතත් අර ස්ත්‍රිය එතනින් එහාට මෙහාට ගියා.

"ඇවැත්නි,යසයි වැසිකිළි ගිය අපූරුව...පැවිදි ජීවිතයට කර ගන්න තියෙන විපත කර ගත්තා නේද?" 

වැසිකිළි ගිය අහිංසක භික්ෂුව මේ කිසිවක් දන්නේ නෑ.උන්වහන්සේ පුදුමයට පත්වුණා.

"ඇවැත්නි,මොකක්ද ඔබවහන්සේ මේ කියන්නේ? මං වැසිකිළියට ගියා විතරයි.මගේ මහණකමට හානියක් වුණේ නෑ."

"ආ...එහෙමද? ඒකද අර පිටිපස්සෙන් ආපු ගෑණි කොණ්ඩෙ කඩා ගෙන,රෙදි ගලවගෙන එහාට මෙහාට කලබලෙන් දිව්වේ...? ඒ මොකෝ...?"

ඔබවහන්සේ මොනවද මේ කියන්නේ...? එහෙම ගැහැණියක් මං දැක්කේ නෑ...!"

"මේ...ආයුෂ්මතුන්....ගහ දන්න මටද කොළ කඩාපාන්න එන්නේ...? මගේ ඇස් පනාපිට මං දැක්කෙ දේ ද කිසිවක් වුණේ නෑ කියල කියන්නේ...?"

"අනේ ආයුෂ්මතුන් වහන්ස,මෙතෙක් මං ඔබවහන්සේට බොරු කියලා නෑ.මගේ පැවිදි ජීවිතයට මං කිළුටක් කරගෙන නෑ...මේ අත් දෙකෙන් ස්ත්‍රියක් ස්පර්ෂ කරලා නෑ...මේ ශරීරයේ ස්ත්‍රියක් ගෑවිලාවත් නෑ...එහෙව් එකේ පාරිශුද්ධ බඹසර රකින මාවද ඔබවහන්සේට සැක...? ඔබවහන්සේට අමනුස්සයෙක්වත් වැහුණද?"

"හා....! ඇති ඇති.තමුන්නාන්සේගේ බඹසර ගැන මං දැන් දන්නවා....වැඩි කතා ඕනෙ නෑ...හැබැයි එකක් මතක තියා ගන්න.මේ මොහොතෙන් පසු තමුන්නාන්සේ සමග මගේ ගණුදෙනුවක් නෑ....මං යන පාරේ තමුන්නන්සේ එන්න එපා...!" කියලා ඒ භික්ෂුව අර භික්ෂුව පිළිකුල් කොට ගරහා පිටත්ව ගියා.

පින්වතුනේ,පින්වත් දරුවනේ,දෙවිවරුන් ගැනත් අපට හිතන්න දේවල් මේ කතාවලින් තේරෙනවා නේද? කේලාම් කියන,බොරු කියන,ඇත්ත කණපිට හරවන මෝඩ දෙවිවරු ඉන්න බව අපි තේරුම් අරගෙන සිටිය යුතුයි.නැත්නම් සාස්තර වලිනුත් මුලා වෙලා සණ්ඩු සරුවල් ඇතිවෙන අවස්ථා මොනතරම් තියෙනවද? යහපත් මිනිස්සුන්ට චෝදනා කරන අවස්ථා කොච්චර තියෙනවද?

ඉතින් අර භික්ෂුව කිසි වගක් නැතුව කරබාගෙන් පොහොය කරන තැනට පිටත් වුණා.පොහොය ගෙයි සංඝයා වාඩි වී සිටියා.මේ භික්ෂුව වඩිද්දිම අනිත් යහළු භික්ෂුව නැගිට්ටා.

"අද මට පොහොය කරන්න බැහැ.සංඝයා අපිරිසිදුයි!"

අනිත් භික්ෂූන් පුදුමයෙන් වගේ බලා සිටියා.

"ඔන්න දැන් ආපු තැනැත්තා භික්ෂුවක් නොවෙයි.සිවුරු පොරවාගෙන ඉන්න කෙනෙක්.මගේ දෑස් ඉදිරියේමයි කැලේ හිටපු ගෑණියෙක් එක්ක එකතුවෙලා සිල් බිඳගත්තේ..."

අනිත් භික්ෂුව හඬ වැටුනා.

"අනේ පින්වත් මහා සංඝයා වහන්ස,මේ සත්තමයි කියන්නේ.මං වැසිකිළි ගියා විතරයි.ඔය කියාපු එක ගැහැණියෙක්වත් මං නම් දැක්කේ නෑ...මගේ සීලයට අබමල් රේණුවක තරම්වත් හානියක් වෙලා නැහැ."

දැන් සංඝයා අතර කලබැගෑනියක් හට අරන්.පෝය කරන්න විදියක් නෑ.සීලය පිළිබඳ අර්බුදයක් පැනනැංගා.මේ ඔක්කොම දේවල් කරලා කුමක්ද වෙන්නේ කියලා නොපෙනී බලා සිටිය දෙව්දුව තැති ගත්තා.තමාගෙන් බරපතල හානියක් සංඝයාට සිදු වූ බව තේරුම් ගියා. සංඝයා ඉදිරියේ දෙව්දුව පෙනී සිටියා.

"ස්වාමීනි,මාගේ වචනයට සවන් දෙන්න.මං මේ ස්වාමීන් වහන්සේලා දෙනමගේ මිත්‍රත්වය ස්ථිරද,අස්ථිරද කියලා පරීක්ෂා කරන්නයි ඒක කළේ.ගැහැණියකගේ වේශයෙන් එතන හැසිරුණේ මමයි.මේ භික්ෂූන් වහන්සේලා සිල්වත්.ඒ වගේම නිර්දෝෂී.එනිසා මුන්වහන්සේ සමග සංඝයා පොහොය කරන සේක්වා!"

එතකොට අර චෝදනා කළ භික්ෂුව නිශ්ශබ්ද වුණා.සංඝයා පොහොය කළා.හැබැයි පරණ මිත්‍රත්වය අවසන් වුණා.දේවතාවිය තම ආත්මභාවයෙන් චුත වෙනවාත් සමගම අවීචි මහා නිරයේ උපන්නා.එක් බුද්ධාන්තර කල්පයක්ම ඒ නිරයේ පැසුණා.කුමක්දෝ වාසනාවකට අපගේ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සමයෙහි සැවැත් නුවර කුමාරයෙකුව උපන්නා.තරුණ වියෙහිදී ගිහි ගෙය අත්හැරියා.ගෞතම සසුනෙහි පැවිදි වුණා.උපසම්පදා වුණා.පැවිදි වූ දා සිට එකතරා ස්ත්‍රියකගේ සෙවණැල්ලක් මේ භික්ෂුවගේ පිටිපස්සෙන් යනවා.හැබැයි පිට අයට විතරයි පේන්නේ.තමන්ට පේන්නේ නෑ.ඒ නිසාම උන්වහන්සේට 'කුණ්ඩධාන' යන නම ලැබුණා.

"සිටුතුමනි,මේ දුස්සීල පුද්ගලයා දෙව්රමින් බැහැරට දමන්න.මොහු නිසා සංඝයා මහත් අපකීර්තියට පත්වෙනවා." 

"ඇයි ස්වාමීනි,එහෙම කියන්නේ? බුදුරජාණන් වහන්සේ දෙව්රමෙහි වැඩ නොසිටින සේක්ද?"

"සිටුතුමනි,බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ සිටිනවා."

"එසේ නම් ස්වාමීනි,කළ යුතු දේ ශාස්තෲන් වහන්සේ දන්නා සේක" කියලා සිටුතුමා නිශ්ශබ්ද වුණා.

ඒ ගමන භික්ෂූන් වහන්සේලා ගිහින් විශාඛාවගේ කණේ තිබ්බා.විශාඛාවගෙන් ලැබුණෙත් ඒ පිළිතුරමයි.මේ භික්ෂුව නෙරපනකම් අනිත් භික්ෂූන්ට නින්ද යන්නේ නෑ.බැරිම තැන කොසොල් රජ්ජුරුවෝ මුණගැහෙන්න ගියා.

"රජ්ජුරුවන් වහන්ස,කුණ්ඩධාන නමින් අපේ දෙව්රම් වෙහෙරේ දුස්සෙල භික්ෂුවක් ඉන්නවා.ගැහැණියක් එල්ලාගෙන හැමතැනම යන්නේ.අපට ලැජ්ජාවේ බෑ.සංඝයාට මහා අවනම්බුවක්...අනේ රජතුමනි,කොසොල් රටින් මේ භික්ෂුව නෙරපා හරින්න..."

"හරි! කියන්න ස්වාමීනි,කොහෙද ඔය පුද්ගලයා ඉන්නේ...?"

"ආන්න අසවල් තැනයි ඉන්නේ...."

"හරි! මම්ම ගිහිල්ලා අතට අල්ලා ගන්නම්" කියලා රජතුමා සවස ඒ භික්ෂුව සිටින තැනට ගියා.මිනිසුන් ලවා කුටිය වට කෙරෙව්වා.මේ ඝෝෂාව ඇහිලා භාවනා කරමින් සිටි කුණ්ඩධාන භික්ෂුව කුටියෙහි දොර ඇරගෙන ඉදිරියට ආවා.හරි පුදුමයි! දැන් රජතුමාටත් පේනවා.අසංවර ඉරියව්වෙන් ගැහැණියක් හැසිරෙන්වා නෙව.කුණ්ඩධාන තෙරුන් රජතුමාව හඳුනා ගත්තා.රජතුමා තෙරුන්ට වැන්ඳේ නෑ.කෙලින්ම කුටිය ඇතුළට ගියා.හැමතැනම බැලුවා.දොර අස්සේ,ඇඳ යට කොහේවත් නෑ.

"කෝ මෙතන හිටිය ගෑණි...?"

"අනේ රජතුමනි,මං නම් දැක්කේ නෑ..."

"එහෙනම් ස්වාමීනි,දැන් ආයෙත් ඇතුළට වඩින්න."

කුණ්ඩධාන තෙරුන් කුටිය ඇතුළට වැඩියා.ආයෙත් අර ස්ත්‍රිය පේන්න ගත්තා.රජතුමා පෙරට පැන්නා.ඒ ස්ත්‍රී රූපය නොපෙනී ගියා.ස්ත්‍රී රූපය පේනවා.නැතුව යනවා.

"ස්වාමීනි,කවුද එතකොට ඒ ගෑණි? දැන් මමත් දැක්කනේ..."

"අනේ රජතුමනි,මේ ස්වාමීන් වහන්සේලාත් කියනවා.මට පේන්නෙ නැහැනේ..."

"එහෙනම් ස්වාමීනි,ඔහොම හිටගන්න."

රජතුමා බලන් හිටියා.ආයෙමත් පිටිපස්සෙන් පේනවා,රජතුමා ඒ තෙරුන්ගේ පිටිපස්සට ගියා.එතකොට ඒ ස්ත්‍රී රූපය නෑ.

"ස්වාමීනි,දැක්කා නේද? ඔය කැරකෙන්නේ...?"

"අනේ රජතුමනි,මං දැක්කේ නෑ..."

මේ ඉන්නේ සැබෑ ස්ත්‍රියක් නොවන බව රජතුමා තේරුම් ගත්තා.රජතුමාගේ ඤාණවන්ත පරීක්ෂණය නිසා ඒ භික්ෂුවට ලොකු පහසුවක් ඇති වුණා.කිසිවක් හරියාකාර ලෙස නොවිමසූ භික්ෂූන් වහන්සේලා කළේ අර අහිංසක භික්ෂුවට විරුද්ධව නින්දා අපහාස කිරීම පමණයි.

රජතුමා අර භික්ෂුවට මෙහෙම කිව්වා.

"ස්වාමීනි,මේක ටිකක් බරපතල දෙයක් බව පේනවා.ඔබවහන්සේ පිණ්ඩපාතේ වඩින්න ඕන නෑ.ඔබවහන්සේට කරදර වෙන්නත් ඉඩ තියෙනවා.ඒ නිසා හෙට සිට ඔබවහන්සේ මාළිගයට වඩින්න.මා දානය සූදානම් කරන්නම්.මං සිව්පසයෙන් උපස්ථාන කරන්නම්" කියලා රජතුමා භික්ෂූන් වහන්සේලා ඇමතුවා. 

"පින්වත් ස්වාමීන් වහන්ස,කුණ්ඩධාන තෙරුන්ගේ පාඩුවේ බණ භාවනා කිරීමට ඉඩ හරින්න.සිව්පසයෙන් උපස්ථාන කරන එක මං කරන්නම්."

භික්ෂූන් වහන්සේලා නිශ්ශබ්දව හිටියා.රජතුමා ගිය විට රජතුමාටත් බනින්න පටන් ගත්තා.

"නුඹලයි දුස්සීල...නුඹලයි...නුඹලා වෙන්නැති ගෑණුත් එක්ක ලගින්නේ...," සිල්වතුන් වහන්සේලාට කුණ්ඩධාන තෙරුන් නින්දා කරනවා කියා බුදුරජාණන් වහන්සේට පැමිණිල්ලක් ගියා.සියලු භික්ෂූන් කැඳවා කරුණු විමසූ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළා.

"පින්වත් කුණ්ඩධාන,ඔබ මේ භික්ෂූන් පිටුපසින් ගැහැනුන් යනවා දැක්කාද?"

"නෑ...ස්වාමීනි"

"එසේනම් ඔබ ස්ත්‍රීවාදයෙන් මේ භික්ෂූන්ට චෝදනා කරන එක වැරදියි.ඔබ පිටුපසින් ස්ත්‍රියක් එනවාය කියන කරුණ සත්‍ය එකක්.ඔබට එය පේන්නෙ නැත්තේ කර්ම විපාකයක් නිසා.කාශ්‍යප තථාගතයන් වහන්සේගේ කාලයේදී ඔබ අතින් සිදු වූ වරදක් නිසයි එහෙම වෙන්නේ.ඉතින් මේ භික්ෂූන් වහන්සේලාට දොස් පවරන්න ගිහින් ආයෙමත් අවුලේ වැටෙන්න එපා!" කියලා අතීත ප්‍රවෘත්තිය විස්තර කරලා දුන්නා.අනිත් භික්ෂූන් වහන්සේලාටත් කරුණු පැහැදිළි කළා. 

"පින්වත් මහණෙනි,මේ භික්ෂුව සිල්වත්.නමුත් අර කර්ම විපාකයේ ඉතුරු කොටසයි ගෙවන්නේ.ඒ නිසා මේ භික්ෂුව කෙරෙහි අනුකම්පා කරන්න.නැවත ඔය ප්‍රශ්නය ඇදලා ගන්න එපා...

පින්වත් කුණ්ඩධාන,කවුරු මොනවා කිව්වත් නිශ්ශබ්දව ඉන්න.යකඩ බඳුනක කට කැඩුණා වගේ නිහඬව ඉන්න.ඕන දෙයක් කියන්න අරින්න.බණ භාවනා කිරීමට බාධාවක් කර ගන්න එපා...ඔබ ඉක්මනින්ම නිකෙලෙස් වෙන්න මේක හොඳ පාඩමක්..."

ඉතින් අපගේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙකරුණ ඉස්මතු කරමින් ඉතා ලස්සන ධර්මාවවාදයක් මේ ගාථා රත්නයන් තුළින් පෙන්වා වදාළා.

133.5. මා'වෝච ඵරුසං කඤ්චි - වුත්තා පටිවද්ය්‍යු තං
දුක්ඛා හි සරම්භකථා - පටිදණ්ඩා ඵුසෙය්‍යුං තං


කාටවත්ම නපුරු වදන් නොකියා ඉන්න - එහෙම වුණොත් ඒවි අනිත් අය බැණගන්න
කෝලාහල ඇතිවෙන තැන දුකමයි ඔන්න - කරදරයට වැටෙන්නෙ ඔබ බව දැන ගන්න


134.6. ස චේ නේරේසි අත්තානං - කංසෝ උපහතෝ යථා
ඒස පත්තෝ'සි නිබ්බාණං - සාරම්භෝ තේ න විජ්ජති


ලෝහ බඳුන කැඩුණ වගේ නිහඬව ඉන්න - තමන්ගෙ වචනය වරදින් මුදවාගන්න
අවුලක් හට නොගන්න ලෙස සංසුන් වෙන්න - සසරේ හැටි දැන ඔබ මෙහි නිවනට යන්න 


පින්වතුනේ,පින්වත් දරුවනේ,දැක්කා නේද අත්හදා බලන්න ගිහින් වෙච්ච දේ.අනුන්ගේ දේවල් වලට ඇඟිලි ගහන්න යන්න එපා! අනුන්ගේ ප්‍රශ්න තමන්ගේ කරට ගන්න එපා! ඒ කියන්නේ සමහරු බළල්ලු ලවා කොස් ඇට බාව ගන්නවා.තමන්ට කර ගන්න බැරි වැඩේ අනුන් ලවා කරවා ගන්නවා.තව කෙනෙක් කෙළින්ම බනින්නේ නෑ.අනිත් අය ලවා බන්නවනවා.එවැනි දේවල්වලට අහු වෙන්න යන්න එපා.මේ භයානක සසරේ කොයි විදියට විපාක දෙයිද කියලා කවුද දන්නේ.

අමා දම් රස වෑහෙන විස්තරාර්ථ ධම්ම පදය - 10
( පූජ්‍ය කිරිබත්ගොඩ ඤාණානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ )



අප පිටුවේ පෙර පල කල ලිපි කියවන්න 
පිවිසෙන්න https://www.facebook.com/dharmadhanan


මේ පින් අප සෑම සියලු දෙනාට උතුම් නිවන් අවබෝධය පිණිස හේතු වේවා..තෙරුවන් සරණයි..